Wandel over de Alpe di Siusi/Seiser Alm, in het hart van de Dolomieten.

Er zijn landschappen die je al herkent voordat je ze bezoekt. Een zee van zacht glooiende weilanden, doorsneden door goed verlichte paden en onderbroken door donkere chalets; in de verte de wanden van de Sciliar/Schlern, de twee silhouetten van de Sassolungo/Langkofel en de Sasso Piatto/Plattkofel, en dan de rozeachtige toppen van de Catinaccio/Rosengarten.Alpe di Siusi/Seiser Alm Het behoort tot de beelden die bijna emblematisch zijn geworden voor de Dolomieten. Toch kan geen enkele foto de indruk die je krijgt bij aankomst op dit uitgestrekte hoogplateau volledig vastleggen: de ruimte die zich plotseling opent, het licht dat over het gras glijdt, de bries door de weilanden en het gevoel te lopen in een immens, maar nooit leeg landschap.

deAlpe di Siusi/Seiser Alm wordt vaak omschreven als de grootste hooggelegen alpenweide van Europa. Het beslaat ongeveer 56 km ²tussen bijna 1700 en meer dan 2300 meter hoogteIn een beschermd gebied dat deels behoort tot het natuurpark Sciliar-Catinaccio/Naturpark Schlern-Rosengarten en het Dolomieten-gebied, een UNESCO-werelderfgoedlocatie. De omringende bergen vormen niet alleen een spectaculair decor, maar bepalen ook de oriëntatie, kleuren en sfeer van het plateau. Het Sciliar/Schlern-gebergte waakt over de westelijke rand, terwijl de Sassolungo/Langkofel en Sasso Piatto/Plattkofel de horizon in het oosten afsluiten. Naar het noorden dalen de hellingen af ​​richting Ortisei/Urtijëi en Val Gardena/Gherdëina; naar het zuiden bereiken de paden de uitlopers van het Catinaccio/Rosengarten-gebergte.

Mensen komen hier niet om een ​​afgelegen plek te bezoeken, maar om een ​​landschap te betreden dat bedoeld is om ontdekt te worden. In de zomer staan ​​de weiden vol bloemen, trekken de kuddes naar de bergweiden en verbinden de paden elkaar. Compaccio/Compatsch In Saltria, Bullaccia/Puflatsch, Monte Piz, Panorama, of in de berghutten aan de voet van de toppen. In de winter vervaagt de sneeuw de grenzen tussen de weiden, verzacht het landschap en verandert de Alpen in een uitgestrekt gebied voor skiën, langlaufen en winterwandelen. In beide seizoenen gaat het langzaam, bijna contemplatief: je loopt een paar minuten, stopt op een bergkam en gaat dan weer verder omdat er zich een nieuw perspectief heeft geopend.

De Alpe di Siusi/Seiser Alm begrijpen: een hooggelegen plateau bewoond en gevormd door de mens.

Alpe di Siusi / Seiser Alm, de grootste hooggelegen alpenweide van Europa

Het woord Alpen Dit kan verwarrend zijn. Alpe di Siusi/Seiser Alm is geen enkel dorp of enkele bergtop, maar een uitgestrekt hooggelegen weidegebied. De weiden strekken zich uit over tientallen vierkante kilometers, gescheiden door valleien, bosjes, beekjes, landweggetjes en kleine heuvels waarvan de zachte vormen contrasteren met de omringende Dolomietenwanden.

Het hele gebied geeft een indruk van continuïteit, maar het plateau is niet perfect horizontaal. Compaccio/Compatsch, het belangrijkste aankomstpunt vanuit Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern (en het belangrijkste toeristische centrum), ligt op ongeveer 1850 meter hoogte. Verder naar het oosten ligt Saltria iets lager, verscholen in een brede vallei. Bullaccia/Puflatsch ligt boven de 2100 meter, terwijl Panorama, Monte Piz en de hellingen tegenover de Sassolungo/Langkofel een hoogte van 2000 meter bereiken of overschrijden.

Dit glooiende terrein verklaart waarom de Alpen toegankelijk zijn voor een breed scala aan wandelaars. Sommige wandelingen volgen brede landweggetjes en vergen weinig inspanning. Andere doorkruisen meerdere valleien, bereiken de bergkammen of verlengen de tocht richting Sciliar/Schlern, Sasso Piatto/Plattkofel of de hooggelegen plateaus van Catinaccio/Rosengarten.

Het wandel- en fietspadennetwerk is omvangrijk: officiële toeristische bronnen spreken van honderden kilometers aan paden in de hele regio, met routes die geschikt zijn voor zowel gezinnen als ervaren wandelaars.

Een natuurlijk landschap, maar met een sterk agrarisch karakter.

deAlpe di Siusi/Seiser Alm Het landschap oogt wild wanneer de mist opstijgt vanuit de vallei of wanneer de eerste sneeuw de weilanden bedekt. ​​Toch is het huidige uiterlijk onlosmakelijk verbonden met eeuwenlange veeteelt.

De chalets, schuren, hekken en paden getuigen van een lange geschiedenis van seizoensgebonden bewoning. Elke zomer worden kuddes vanuit de dorpen op de lagere hellingen naar boven gebracht. Het gras wordt begraasd of gemaaid, de boerderijgebouwen worden onderhouden en de berghutten houden een keuken in stand die verbonden is met deze pastorale wereld: kazen, boter, spek, canederli, soepen, polenta en desserts gemaakt met appels of maanzaad.

Dit werk voorkomt dat het bos het plateau volledig terugwint en behoudt het open landschap waar het nu om bekend staat. Wat de reiziger als een uitgestrekt natuurlandschap ervaart, is daarom het resultaat van een fragiel evenwicht tussen hoogte, klimaat en menselijke activiteit.

In de vroege zomer geven de bloemen de weiden een bijna tastbare kwaliteit. Gentianen, orchideeën, boterbloemen en alpenrozen zorgen voor kleurrijke accenten in het gras. Later droogt het hooi in de zon, waarbij de zoete geur zich vermengt met die van de warme aarde. In de herfst worden de kleuren intenser: de weiden kleuren goudgeel, de lariksen krijgen een koperachtige tint en de eerste nachtvorst maakt de schaduwrijke dalen wit.

De Sciliar/Schlern, bergsymbool van Südtirol/Alto Adige

Ten westen van de Alpe domineert de Sciliar/Schlern het landschap met zijn massieve vorm. Het bovenste plateau wordt bekroond door de Monte Pez/Petz, die tot aan de top reikt. 2 563-metersDe twee toppen, Punta Santner/Santnerspitze en Punta Euringer/Euringerspitze, geven het massief een direct herkenbaar silhouet, dat al lange tijd als symbool van Zuid-Tirol/Alto Adige wordt gebruikt.

Vanuit de weiden lijkt de berg soms dichtbij, bijna alsof hij op de rand van het plateau staat. Maar de beklimming ervan vereist een echte wandeltocht. De paden verlaten de landelijke gebieden, doorkruisen steilere hellingen en betreden een minerale wereld waar de afstanden eindeloos lijken.

De Sciliar/Schlern verandert ook van karakter gedurende de dag. 's Ochtends tekent de donkere massa zich af tegen het licht uit het oosten. Rond het middaguur vervagen de details van de kliffen in de zon. 's Avonds krijgen de rotswanden tinten grijs, violet of roze, terwijl de weilanden al in koele schaduw liggen.

Betreed de Alpe via Compaccio/Compatsch

De eerste blik op de set

De meeste bezoekers komen aan bij Compaccio/CompatschDe locatie is bereikbaar via de kabelbaan vanuit Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern of via de gereguleerde weg. Het is de belangrijkste toegangspoort tot het plateau: het bovenstation, bushaltes, hotels, beginpunten van wandelroutes en de eerste skipistes bevinden zich er allemaal.

Bij het uitstappen uit de kabelbaan is de eerste indruk niet die van een geïsoleerde natuur. Er zijn gebouwen, servicevoertuigen, paardenkoetsen en een zekere mate van bedrijvigheid. Maar na een korte wandeling van slechts een paar honderd meter opent het plateau zich. De gebouwen staan ​​verder uit elkaar, de paden vertakken zich en je blik dwaalt vrijelijk tussen de weiden en de bergtoppen.

Compaccio/Compatsch Het is minder een plek om lang te blijven hangen dan een doorgangspunt. Vanaf hier kunt u omhoog lopen richting Bullaccia/Puflatsch, het Panorama-gebied bereiken, naar Saltria wandelen, de paden volgen naar Sciliar/Schlern of de stadsbussen nemen die over het plateau rijden.

De kerk van San Francesco/St. Franziskus

Nabij het centrum bevindt zich de kerk van San Francesco/St. Franziskus, een modern gebouw waarvan het lage silhouet opgaat in het landschap. De aanwezigheid ervan herinnert ons eraan dat de Alpen niet alleen een sportgebied zijn: ze blijven ook een plek voor seizoensgebonden leven, tradities en bergspiritualiteit.

Het interieur, soberder dan dat van de barokkerken in de naburige dorpen, biedt een moment van rust voordat men de paden weer opgaat. Wanneer de deur opengaat, maakt de stilte van het gebouw plotseling plaats voor de geluiden van het plateau: de bellen van de kuddes, de wielen van de koetsen, de gesprekken van de wandelaars en het gefluister van de wind.

De paden naar Panorama en Ritsch

Vanuit Compaccio/Compatsch leidt een gemakkelijke wandeling naar het Panorama-gebied en vervolgens naar Ritsch. De helling is geleidelijk en de paden blijven breed. Naarmate u hoger klimt, verruimt de horizon zich: de Sciliar/Schlern komt aan de rechterkant in zicht, terwijl de Sassolungo/Langkofel en de Sasso Piatto/Plattkofel in het oosten steeds prominenter worden.

Ritsch is een van de belangrijkste kruispunten van het plateau, zowel in de zomer als in de winter. Berghutten en skipistes kruisen elkaar hier, maar het landschap behoudt zijn uitgestrektheid. In de winter wordt het een van de belangrijkste centra voor langlauf, het startpunt voor een netwerk van routes. 80 kilometer aan paden bereid op een hoogte tussen ongeveer 1800 en 2200 meter.

Bullaccia/Puflatsch, panoramisch balkon boven de Alpe

Een glooiende berg die rust op het plateau.

Bullaccia/Puflatsch vormt een soort plateau binnen het plateau. De afgeronde top, die te voet of met de skilift bereikbaar is vanuit Compaccio/Compatsch, biedt een van de meest complete panorama's van de Alpe di Siusi/Seiser Alm.

De klim te voet is technisch gezien niet moeilijk, maar vereist wel een constante inspanning. Naarmate je hoger komt, worden de daken van Compaccio kleiner, de contouren van het plateau duidelijker zichtbaar en de dorpjes onderin het dal verschijnen in de verte.

Een buitengewoon panorama

Vanuit het bovenste gedeelte omvat het uitzicht de Sciliar/Schlernde Rosengartende Sassolungo/Langkofelde Sasso Piatto/Plattkofel Odle/Geisler en, bij helder weer, een groot deel van de Zuid-Tiroolse Alpen.

De wind is hier vaak meer merkbaar. Hij maakt het gras plat, laat de hekken trillen en brengt soms zelfs de geur van regen met zich mee, nog voordat de wolken het plateau bedekken.

De heksenbanken

Bullaccia/Puflatsch wordt ook geassocieerd met de legendes van de heksen van Sciliar/Schlern. Rotsformaties die bekend staan ​​als heksenbanken Ze doen denken aan die populaire verhalen waarin het berggebied een verzamelplaats werd voor stormen en mysterieuze krachten.

Deze verhalen behoren tot de eeuwenoude folklore van de streek. Ze voegen een extra dimensie toe aan het landschap, vooral wanneer de wolken zich snel over de bergkammen samenpakken en de paden in een dikke mist verdwijnen. Wat er in de zon helder en uitnodigend uitziet, kan dan in een paar minuten stil en bijna griezelig worden.

Een toegankelijke panoramische lus

De Bullaccia/Puflatsch-lus is een van de meest interessante wandelingen voor een eerste keer. Afhankelijk van het exacte startpunt en de variaties duurt de tocht ongeveer tweeënhalf tot drie uur en omvat een hoogteverschil van enkele honderden meters.

De route wisselt af tussen open paden, stukken langs boerderijen en uitzichtpunten met uitzicht over de valleien. Het is er vooral mooi vroeg in de ochtend of laat in de middag, wanneer het zijlicht de glooiingen van het terrein accentueert.

In de winter, Bullaccia/Puflatsch Het gebied blijft toegankelijk via aangelegde paden. Er wordt een officiële winterwandeling aangeboden, die ongeveer 2 uur en 40 minuten duurt en een hoogteverschil van iets meer dan 400 meter kent.

Saltria, de vredige kant tegenover de Sassolungo.

Een intiemere achtergrond

Ten oosten van de Alpen, Saltria Het ligt in een uitgestrekt dal aan de voet van de Sassolungo/Langkofel en de Sasso Piatto/Plattkofel. De sfeer is hier anders dan in Compaccio/Compatsch. De hellingen lijken dichter bij elkaar te liggen, de bossen nemen meer ruimte in beslag en de bergtoppen domineren het landschap met een meer verticale aanwezigheid.

Saltria is te voet bereikbaar via verschillende routes of met de lokale bus vanuit Compaccio. De route voert over weilanden, langs berghutten en onthult geleidelijk de Sassolungo-groep vanuit een steeds indrukwekkender perspectief.

's Ochtends bereikt het licht bepaalde dalen pas laat. Het gras blijft vochtig, de sparren verspreiden een harsachtige geur en de silhouetten van de bergen worden soms weerspiegeld in kleine waterpoeltjes. Rond het middaguur wordt het dal levendiger, om aan het einde van de dag snel weer tot rust te komen.

Het Hans-en-Paula-Stegerpad

De Hans-et-Paula-Steger-route verbindt de sectoren Compaccio en Saltria door het centrale landschap van de Alpe. De route is vernoemd naar twee bergbeklimmers die verbonden zijn met de lokale geschiedenis en biedt de mogelijkheid om het plateau te ontdekken zonder moeilijk terrein te hoeven trotseren.

De route voert door weilanden, langs verschillende berghutten en biedt een ononderbroken uitzicht op de omliggende bergen. Je kunt de route in één richting wandelen en vervolgens de lokale bus nemen om terug te keren naar het startpunt.

De aantrekkingskracht van deze wandeling ligt minder in de top dan in de afwisseling van landschappen. Je loopt van een weids open landschap naar gedeeltes dicht bij het bos, en vervolgens naar gebieden waar chalets verspreid over de weilanden staan. De route biedt een uitstekende kennismaking met de geografie van de Alpen.

Richting Sasso Piatto/Plattkofel en Monte Pana

Vanuit Saltria kunnen meer ervaren wandelaars verder wandelen richting het Zallinger-gebied en vervolgens Sasso Piatto/Plattkofel naderen. De hellingen worden steiler en het landelijke karakter maakt geleidelijk plaats voor hooggebergte.

Een andere verbinding leidt naar Monte Pana, boven Santa Cristina Valgardena/Santa Cristina Gherdëina. In de winter wordt deze verbinding gebruikt door skiërs die de Monte Pana willen bereiken. Val Gardena/GherdëinaHet is echter geen doorlopende ski-op-ski-verbinding over de hele route: een skibus verbindt Saltria met Monte Pana, vanwaar je toegang hebt tot de hellingen in het dal en de Sellaronda.

De dorpen die toegang bieden tot de Alpe di Siusi/Seiser Alm

De Alpen zijn niet geïsoleerd van de rest van de regio. Ze worden omringd door dorpen, elk met een eigen sfeer, geschiedenis en unieke band met het plateau. Daarom heeft de keuze van de verblijfplaats een grote invloed op de beleving.

Castelrotto/Kastelruth, het historische dorp aan de voet van de Alpen.

Een levendig plein en een klokkentoren die al van verre zichtbaar is.

Castelrotto/Kastelruth Het dorp ligt op een plateau met uitzicht over de Isarco/Eisacktal-vallei. Het is het grootste en meest levendige toeristische dorp in de Alpe di Siusi-regio. Het oude centrum, georganiseerd rondom het centrale plein en een hoge klokkentoren, is opgenomen in de vereniging van de mooiste dorpen van Italië.

De beschilderde gevels, de herbergen, de winkels en de met bloemen gevulde balkons geven het centrum een ​​heel bijzondere uitstraling. Zuid-TirolIn gesprekken wordt voornamelijk Duits gesproken, maar borden en diensten blijven tweetalig, conform het systeem van Zuid-Tirol/Alto Adige.

Het dorp is vooral 's ochtends vroeg, voordat de terrassen volstromen, erg aangenaam. Je hoort dan de kerkklokken, het geluid van leveringen en de eerste bussen die naar Siusi of de Alpe vertrekken.

Een indirecte toegangspoort tot het plateau

Castelrotto ligt niet direct aan het vertrekpunt van de kabelbaan, maar is wel goed verbonden met... Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern met lokale bussen. In de zomer biedt de Marinzen-lift ook toegang tot een middelzware alpenweide, vanwaaruit men te voet diverse routes kan verkennen.

Een verblijf in Castelrotto is bijzonder geschikt voor wie op zoek is naar een echt dorpscentrum, restaurants, winkels en een lokale sfeer in de avond, en tegelijkertijd gemakkelijk toegang wil hebben tot het plateau.

Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern, de hoofdingang naar de Alpe

Het dorp ligt onder de Sciliar.

Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern ligt direct aan de voet van de Sciliar/Schlern en vormt de belangrijkste westelijke toegangspoort tot de Alpe. Het dorp is minder monumentaal dan CastelrottoMaar de ligging is opmerkelijk. De weiden lopen over in de eerste bossen, terwijl het silhouet van het massief boven de daken uitsteekt.

Het centrum heeft de sfeer van een Alpendorp behouden, met een plein, hotels, traditionele huizen en sporen van een lange toeristische geschiedenis. De officiële regionale overheid presenteert het als een van de belangrijkste toegangspoorten tot de Dolomieten en als een plaats die nauw verbonden is met de regio. legendes van Sciliar.

De Siusi-Alpe di Siusi-kabelbaan

Het dalstation van de gondellift bevindt zich aan de rand van het dorp en beschikt over parkeergelegenheid. Het is het gemakkelijkste en meest gebruikte toegangspunt tot Compaccio/Compatsch.

De klim duurt een paar minuten en overbrugt een hoogteverschil van bijna 900 meter. Langzaam verdwijnen de huizen, maken de bossen plaats voor het plateau en verschijnt het boven de laatste bergkam. De aankomst is vooral spectaculair bij mooi weer, wanneer Sassolungo/Langkofel aan de horizon opdoemt.

In de zomer is de kabelbaan geopend van eind mei tot begin november, doorgaans van 8 tot 18 uur, met openingstijden tot 19 uur in het hoogseizoen. Tickets kunnen worden gekocht bij de loketten en online.

Fiè allo Sciliar/Völs am Schlern, tussen meer, cultuur en mild klimaat

Een dorp verderop, gericht op welzijn.

Fiè allo Sciliar/Völs am Schlern ligt op een lagere hoogte dan Castelrotto en Siusi, in een rustiger omgeving. Het landschap combineert wijngaarden, boomgaarden, bossen en uitzichten op de Sciliar.

Het dorp staat bekend om zijn traditionele hooibaden, een wellnesspraktijk die verbonden is met gemaaid gras van de alpenweiden, en ook om de Meer Fiè/Völser WeiherEen klein bosmeer dat bekendstaat om zijn zwemgelegenheid in de zomer en wandelmogelijkheden in alle seizoenen. De officiële regio biedt tevens bezienswaardigheden zoals kasteel Presule/Schloss Prösels, agrarische routes en het erfgoed van het stadscentrum.

Fiè is een goede keuze voor wie de Alpen wil combineren met culturele bezoeken, wandelingen in lager gelegen gebieden en een minder streng klimaat.

Vanuit Fiè de Alpen bereiken

Fiè is niet rechtstreeks met het plateau verbonden door een grote kabelbaan. Je moet Siusi per bus of auto bereiken en vandaar de kabelbaan nemen. Regionale lijn 170 bedient de route Bolzano/Bozen–Fiè–Siusi–Castelrotto, terwijl andere pendelbussen lokaal vervoer bieden.

Deze afstand zorgt voor extra reistijd, maar biedt wel de mogelijkheid om in een rustigere omgeving te verblijven, dicht bij het meer en de wandelpaden van het lagergelegen Sciliar-meer.

Ortisei/Urtijëi, de oostelijke toegangsweg vanuit Val Gardena/Gherdëina

Een andere benadering van de Alpen

Ortisei/Urtijëi ligt in Val Gardena/Gherdëina, op de noordoostelijke helling van de Alpe. Het dorp biedt een compleet ander toegangspunt dan Siusi.

Vanuit het centrum van Ortisei, een De kabelbaan gaat rechtstreeks naar Mont SëucOp ongeveer 2000 meter boven zeeniveau. Bij aankomst heeft u direct uitzicht op de Alpe, de Sciliar, de Sassolungo en de Sasso Piatto.

Deze ingang is bijzonder spectaculair, omdat hij direct uitkomt op de hoger gelegen weiden. Hij is geschikt voor bezoekers die in Val Gardena verblijven of een overtocht naar Compaccio en Saltria willen regelen.

Bereikbaar met het openbaar vervoer

Ortisei is per bus verbonden met Ponte Gardena/Waidbruck en Chiusa/Klausen. 350die doorgaans met een hoge frequentie rijdt. Vanaf de halte Piazza Sant'Antonio is het ongeveer vijf minuten lopen naar het kabelbaanstation.

Bij het lager gelegen station is ook een betaalde parkeerplaats, maar de capaciteit is beperkt.

De mooiste panoramische wandelingen op de Alpe di Siusi/Seiser Alm

De Compaccio–Panorama–Ritsch-lus

Een toegankelijke eerste kennismaking

Deze route is een van de beste kennismakingen met het plateau. Vanuit Compaccio bereik je geleidelijk de Panorama-sector, vervolgens Ritsch, voordat je via landweggetjes terugkeert.

Afhankelijk van de varianten kunt u rekenen op een prijs van ongeveer... 8 tot 12 kilometerEen wandeling van drie tot vier uur, met een hoogteverschil van doorgaans minder dan 400 meter.

De route biedt een vrijwel ononderbroken uitzicht op de Sciliar, de Sassolungo en de Sasso Piatto. De route is geschikt voor wandelaars die gewend zijn aan meerdere uren wandelen, zonder technische moeilijkheden.

De beste tijd is vroeg in de ochtend, wanneer de paden nog rustig zijn en het licht de bergtoppen vanuit het oosten geleidelijk verlicht.

De Bullaccia/Puflatsch-lus

Het meest complete overzicht

Vanuit Compaccio kunt u via de paden of de skilift omhoog naar Bullaccia/Puflatsch. De bovenste lus voert u over de glooiende bergkammen en langs diverse uitzichtpunten.

De route duurt ongeveer 2:30 uur tot 3:30 uur, met een hoogteverschil van 350 tot 500 meter, afhankelijk van het startpunt.

Het uitzicht strekt zich uit over Val Gardena, het Odlegebergte, Sassolungo, Catinaccio en Sciliar. De heksenbanken voegen een culturele dimensie toe aan de wandeling.

Je moet rekening houden met een warme laag kleding, zelfs in de zomer, omdat de wind op hogere hoogtes sterk kan zijn.

Het Hans-en-Paula-Steger-pad naar Saltria

Een reis door het hart van de weilanden

Dit pad verbindt de centrale delen van Alpe di Saltria. Afhankelijk van het startpunt is de route ongeveer 100% lang. 9 tot 12 kilometer en duurt drie tot vier uur.

De route voert door een landschap dat typisch is voor het plateau: weilanden, chalets, kleine valleien en weidse uitzichten op de Dolomieten. De terugreis kan per bus vanuit Saltria, waardoor de afstand niet verdubbeld wordt.

Deze wandeling is bijzonder mooi in juni en begin juli, wanneer de bloemen volop in bloei staan, of in september, wanneer de lucht helderder wordt en de kleuren warmer.

Van Saltria naar Zallinger

Onder Sassolungo en Sasso Piatto

Vanuit Saltria klimt het pad omhoog richting Zallinger door weilanden en bosranden. De wandeling is ongeveer 8 tot 10 kilometer heen en terug en een hoogteverschil van 300 tot 450 meter.

De rotswanden van Sassolungo/Langkofel en Sasso Piatto/Plattkofel domineren constant de route. Naarmate je vordert, lijken de kliffen verticaler en worden de details van de rots zichtbaar.

De Zallinger-site, met zijn kleine kerkje en schuilplaatsen, leent zich uitstekend voor een wandeling. De terugweg naar Saltria gaat via dezelfde route of een alternatieve route.

Richting het toevluchtsoord Bolzano/Schlernhaus en de Sciliar/Schlern

Een fantastische wandeling op grote hoogte

De beklimming van de Sciliar is een van de belangrijkste wandeltochten in de regio. Afhankelijk van het startpunt kan het een lange dag duren, vaak meer dan 1000 meter hoogteverschil en tussen de zes en acht uur wandelen.

De berghut Bolzano/Schlernhaus ligt op ongeveer 2450 meter hoogte. Vanaf daar is het mogelijk om verder te wandelen naar Monte Pez/Petz, het hoogste punt van het massief op 2563 meter.

De wandeling laat het landelijke landschap geleidelijk achter zich. Weiden maken plaats voor rotsachtige hellingen en kalkstenen plateaus. Vanaf de top strekt het panorama zich uit over een uitgestrekt gebied van Zuid-Tirol en de Dolomieten.

Voor deze route zijn een goede fysieke conditie, stabiel weer en een vroege start vereist.

Alpe di Siusi door de seizoenen heen

Juni en juli: de tijd voor bloemen.

De vroege zomer is waarschijnlijk de meest kleurrijke tijd van het jaar. De weiden zijn hoog, de bloemen staan ​​in overvloed en op de bergtoppen liggen soms nog stukjes sneeuw.

De dagen zijn lang, maar er kunnen 's middags onweersbuien ontstaan. Het is daarom aan te raden om lange wandelingen vroeg in de ochtend te beginnen.

Augustus: licht en bezoekersaantallen

Augustus biedt vaak gunstige omstandigheden, maar het is ook de drukste periode van het jaar. Kabelbanen, berghutten en de belangrijkste wandelpaden kunnen erg vol zijn.

Om rust en stilte te vinden, moet je vertrekken voordat de eerste liften aankomen, secundaire paden kiezen of in de late namiddag wandelen, en daarbij rekening houden met de sluitingstijden van de faciliteiten.

September en oktober: de Alpen kleuren goudkleurig

De herfst brengt zachter licht, koelere temperaturen en vaak uitstekend zicht. De kuddes dalen geleidelijk af en de weilanden kleuren goudgeel.

De eerste sneeuw kan vroeg vallen. De openingstijden van de skiliften worden verkort en sommige berghutten sluiten vóór het einde van het seizoen.

Winter: een bijna onwerkelijk landschap

Onder de sneeuw verliezen de Alpen een deel van hun kleur, maar winnen ze aan puurheid. Het landschap wordt eenvoudiger, de chalets steken nauwelijks boven de hellingen uit en de bergen lijken nog scherper in de koude lucht.

De drukte concentreert zich rond de pistes en de belangrijkste liften. Een paar stappen op een winterpad zijn vaak al voldoende om rust en stilte te vinden.

Hoe bereik je de Alpe di Siusi/Seiser Alm in de zomer?

Met de kabelbaan vanaf Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern

De kabelbaan van Siusi is de eenvoudigste oplossing. Deze vertrekt vlakbij het dorp en komt aan in Compaccio/Compatsch, het belangrijkste kruispunt van het plateau.

Tijdens het hoogseizoen is het raadzaam om vroeg te komen, vooral in het weekend. De parkeerterreinen bij het lager gelegen station kunnen snel vol raken en er ontstaan ​​al vanaf halverwege de ochtend rijen.

Het voordeel van deze toegang is de flexibiliteit: in Compaccio kunt u lopen, de stadsbus naar Saltria nemen of gebruikmaken van de zomerliften van Bullaccia/Puflatsch, Panorama, Florian of Spitzbühl, afhankelijk van hun openingstijden.

Met de kabelbaan vanuit Ortisei/Urtijëi

Vanuit Ortisei is er toegang tot de Mont Sëuc aan de oostkant. Deze route is bijzonder geschikt voor wandelingen richting Saltria, Monte Piz en de weiden tegenover Sassolungo.

De lift is doorgaans in bedrijf van de lente tot de herfst, met langere openingstijden tijdens het hoogseizoen. In de zomer is de lift geopend van begin mei tot begin november en sluit rond 17 of 18 uur, afhankelijk van de periode.

Met de auto: een streng gereguleerde weg

De Alpe di Siusi is een beschermd landschap. Wanneer de kabelbaan van Siusi in bedrijf is, is de toegangsweg afgesloten. Gesloten voor privéverkeer tussen 9 en 17 uur.Het is daarom mogelijk om vóór 9 uur of na 17 uur omhoog te rijden, tot aan Compaccio/Compatsch. Afdalen blijft te allen tijde toegestaan.

Op het plateau bevinden zich twee betaalde parkeerterreinen: P1 bij Spitzbühl en P2 bij Compaccio. Wanneer beide vol zijn, kan de toegang bij de controlepost San Valentino/St. Valentin vóór 9:00 uur 's ochtends worden afgesloten. Vanaf 29 juni 2026 is online reserveren voor deze parkeerterreinen verplicht.

deze réglementation Dit moet serieus worden genomen. Te laat aankomen in de hoop nog door de beveiliging te komen, leidt er vaak toe dat je terug moet naar de kabelbaan.

Met de bus vanuit de dorpen

Pendelbussen verbinden Castelrotto/Kastelruth, Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern, Fiè allo Sciliar/Völs am Schlern en Tires al Catinaccio/Tiers am Rosengarten met het kabelbaanstation. Op het plateau verbindt de binnenlijn Compaccio met Saltria.

Le Zuid-Tirol Gastenpas Deze pas wordt door veel accommodaties in de dorpen aangeboden en geeft toegang tot het meeste regionale openbaar vervoer. De pas dekt echter niet per se bepaalde specifieke diensten, zoals de Seiser Alm Express, de interne plateaulijn of sommige skiliften. Informeer bij uw accommodatie naar de voorwaarden.

Liftpassen

De regio biedt verschillende zomerpassen aan. De Seiser Alm Card Gold geeft, afhankelijk van de geldigheidsperiode, toegang tot de belangrijkste gondellift, bepaalde bussen en diverse liften op het plateau. De Dolomiti Supersummer Card daarentegen biedt toegang tot een uitgebreid netwerk van liften in de Dolomieten en is inclusief fietsvervoer.

Voor een enkele retourrit is een standaardticket voldoende. Voor meerdaagse wandelingen waarbij gebruik wordt gemaakt van een skilift, is een seizoenspas vaak voordeliger.

Hoe bereik je de Alpe di Siusi/Seiser Alm in de winter?

Gondellift, skipas en skigebied

In de winter is de gondellift Siusi–Alpe di Siusi de belangrijkste toegang tot het skigebied. De heen- en terugreis zijn inbegrepen in de skipas voor Seiser Alm/Val Gardena. Dolomiti Superski.

Vanuit Ortisei biedt de Mont Sëuc-gondellift toegang tot het oostelijke deel van het gebied. De pistes en liften van het plateau vormen een gebied dat vooral geschikt is voor gezinnen en gemiddelde skiërs, met brede, zonnige hellingen en weinig echt extreme stukken.

Alle Alpe di Siusi–Val Gardena officieel 181 kilometer aan pistes en 79 skiliftenOp de Alpe d'Alpe zelf bieden meer dan twintig liften toegang tot ongeveer 62 kilometer aan paden, volgens officiële historische gegevens van skigebied.

Alpineskiën: een zonnig en gezinsvriendelijk gebied

De hellingen van Alpe d'Huez volgen de glooiingen van het plateau. Ze zijn vaak breed, glooiend en bieden een open uitzicht op het landschap. Deze configuratie is zeer geschikt voor zowel beginners als recreatief skiën.

De sectoren Panorama, Euro, Laurin, Goldknopf, Florian en Bullaccia/Puflatsch bieden de mogelijkheid tot lange skidagen zonder dat je per se dezelfde route hoeft terug te lopen. Ervaren skiërs vinden er een aantal uitdagendere afdalingen, met name in Bullaccia, maar het gebied heeft niet hetzelfde sportieve karakter als de grote afdalingen van Val Gardena.

Om de Sellaronda te bereiken, moet je de skibus nemen van Saltria naar Monte Pana en vervolgens de pistes van Val Gardena op. L'Alpe is dus niet direct per ski verbonden met de Sellaronda.

Langlauf: 80 kilometer tussen 1.800 en 2.200 meter hoogte.

De Alpe di Siusi is een van de belangrijkste noordelijke gebieden van Zuid-Tirol. Het netwerk omvat 80 kilometer aan paden, voorbereid voor klassieke en schaatstechnieken, op hoogtes tussen 1.800 en 2.200 meter. pistes Ze zijn aangelegd op natuurlijke sneeuw en bieden parcoursen van verschillende niveaus, van beginners tot wedstrijdparcoursen.

Ritsch is het belangrijkste knooppunt. Van daaruit lopen de routes richting Compaccio, Saltria, Hartl en de hoger gelegen gebieden. Het licht, de hoogte en het open landschap maken de ervaring heel anders dan langlaufen in het bos: je glijdt met uitzicht op de Sassolungo, de Sciliar in je rug en kilometers aan besneeuwde weiden om je heen.

De pistes zijn gereserveerd voor skiërs. Voetgangers, honden, sleeën en fietsen zijn niet toegestaan, omdat ze de geprepareerde pistes beschadigen.

Winterwandelen en sneeuwschoenwandelen

Alpe heeft ongeveer 60 kilometer aan geprepareerde winterpadenZe verbinden Compaccio, Saltria, Bullaccia, Panorama en verschillende berghutten met elkaar.

wandelen Hier in de winter is de ervaring heel anders dan in de zomer. De sneeuw absorbeert geluiden, hekken lijken bijna te verdwijnen en de hutten lijken geïsoleerd in een witte vlakte. De zon kan fel zijn, maar de wind en schaduw zorgen ervoor dat de temperatuur snel daalt.

Sneeuwschoenwandelen is toegestaan ​​op gemarkeerde paden, maar in ongemarkeerde gebieden is voorzichtigheid geboden en moet men zich bewust zijn van het lawinegevaar. Het plateau lijkt glooiend, maar sommige hellingen met uitzicht op de valleien kunnen onbeschut zijn.

Een wandeling die verder gaat dan de simpele ansichtkaart.

De Alpe di Siusi/Seiser Alm is een van de meest gefotografeerde landschappen in de Dolomieten, maar laat zich niet reduceren tot één enkel gezichtspunt. De schoonheid ervan wordt begrepen in beweging: de langzame wandeling tussen Compaccio en Saltria, de geleidelijke beklimming van Bullaccia, de wind die opsteekt over de bergkammen, de geur van hooi bij een chalet, het geluid van een onzichtbaar beekje in het gras.

Elk toegangspunt onthult een ander facet. Vanuit Siusi allo Sciliar/Seis am Schlern bereikt men de voet van de Sciliar en het hart van het plateau. Vanuit Ortisei/Urtijëi komt men vrijwel direct tegenover de Sassolungo uit. Vanuit Castelrotto/Kastelruth of Fiè allo Sciliar/Völs am Schlern verschijnt de Alpe als een verlengstuk van een bewoond, agrarisch en typisch Zuid-Tirools gebied.

In de winter volgen ski- en langlaufroutes ditzelfde glooiende terrein onder de sneeuw. In de zomer verbinden paden berghutten, alpenweiden en panoramische uitzichtpunten. Tussen de seizoenen, wanneer de liften sluiten en de kuddes de weiden verlaten, keert de sobere eenzaamheid van het plateau terug.

Misschien begrijp je dan pas echt wat de Alpe di Siusi zo uniek maakt. Het is uitgestrekt zonder verlaten te zijn, spectaculair zonder overweldigend te zijn, toegankelijk zonder zijn bergkarakter volledig te verliezen. Mensen komen hier om de Dolomieten te zien, en dan ontdekken ze dat het ware landschap zich ook onder hun voeten bevindt: in het gras, de paden, de chalets en de lange, glooiende lijnen die het oog langzaam naar de toppen leiden.

Photo Credit

Alpe di Siusi: mendhak, CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/73/Alpe_Di_Siusi_open_meadow_area.jpg

Castelrotto van Bullaccia: M-Car, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/13/Castelrotto_dalla_Bullaccia.jpg

Compatsch: Luiclemens at it.wikipedia, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2b/Alpe_di_Siusi_CIMG3092.JPG

Alpe di Siusi zomer: Cristian Lorini, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/09/Dolomiti_Alpe_Siusi_-_panoramio.jpg

Alpe di Siusi en klein meer: ​​Dreamy Pixel, CC BY 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7e/Dark_and_gloomy_atmosphere_at_Alpe_di_Siusi_in_italian_Dolomites.jpg

Alpe di Siusi in de winter: Francesco Zanardini, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/58/Alpe_di_Siusi_-panoramio%282%29.jpg

Mount Sciliar: Ottavia Molinari, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8b/Monte_Sciliar_-_Siusi.jpg

Sciliaire zomer volledig zicht: Francesco Zanardini, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/14/Siusi-Schiliar-_panoramio.jpg

Volledige Alpe di Siusi: luca.sartoni, CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3b/Val_Gardena%2C_Italy%3B_July_2020_%2812%29.jpg

Castelruth en zijn kerk: Klaus Graf, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cf/Suedtirol_2010_033.jpg

Lac Fié allo Sciliar: Ladislav Luppa, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons // https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/85/V%C3%B6lser_Weiher_%281%29.jpg

Misschien ben je ook geïnteresseerd in deze artikelen: